شب سردی است ، و من افسرده.

راه دوری است، و پايی خسته.

تيرگی هست و چراغی مرده.

دور ماندند ز من آدم ها.

غمی افزود مرا بر غم ها.

قصه ها ساز کند پنهاني.

نيست رنگی که بگويد با من

اندکی صبر ، سحر نزديک است.

هر دم اين بانگ برآرم از دل :

واي، اين شب چقدر تاريک است !

مثل اين است که شب نمناک است.

غم من، ليک، غمی غمناک است.